Tao-hu

และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่เขาได้จากเราไปแล้วจริงๆ (เมื่อวาน)

สิ่งที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น

ก็ได้แต่หวังว่าเขาจะได้ไปอย่างสงบ หมดห่วง

 

เมื่อเรานึกได้กับอย่างก็ต่อเมือ่เราไม่อาจจะย้อนเวลากลับไป

เวลาที่เรามี แต่บางทีเราก็ไม่อาจจะให้เขาได้

การรับฟัง บางทีเราอาจเฉยเมย แต่สิ่งนั้นกับมีค่าสำหรับบางคน

เพียงแค่มีคนรับฟัง ก็เหมือนเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

เราได้แต่มองว่าตัวเองยุ่งตลอดเวลา

จนลืมไปว่า เรานั้นอาจได้ทำร้ายจิตใจใครบางคนไป

วันนี้ก็สายไปแล้ว ได้แต่ทำที่เป็นอยู่ไม่ให้ผิดแบบเดิมอีกต่อไป

เรื่องที่ดูเล็กน้อยสำหรับคนนึงคน ในที่สุดอาจเป็นเรอื่งที่สำคัญสำหรับชีวิตบางคน

วันนี้เลยต้องทบทวนใหม่ การทำดีให้ใคร หรือเราลืมทำไรให้ใครไปบ้าง

ก่อนที่จะสาย...แบบคราวนี้ ครั้งนี้

 

เวลาที่ไปเร็ว บางทีเราควรหยุดดูสิ่งรอบข้างสักนิด

เพื่อจะได้รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่บางทีเราก็ไม่อาจคาดคิดมาก็ก่อนก็ได้

 

แด่เธอที่ไปอย่างสงบ ขอให้พี่สาว ที่เราไม่เคยเรียกพี่ ไปอย่างสงบ สู่ที่ดีๆ

การสำนึกผิดก่อน ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ก็ทำให้เรากลับมาเดินทางที่ถูกได้ไม่ยาก

เวรกรรม มีจริง เพียงแต่เราจะรับรู้หรือเฉยเมยต่อมัน

และระยะเวลากับบุญที่สะสมมาทำให้เราต้องชดใช้กรรมช้าเร็วต่างกัน

ตอนนี้คาดว่าที่เราสัญญาเราได้ทำให้ไปหมดแล้ว

โดยเราไม่อาจรู้ว่าพี่สาวจะรับรู้มันได้หรือไม่

พี่ไปอย่างสงบหมดห่วงได้แล้วนะ ขอภาวนา....

edit @ 1 Jul 2008 23:05:05 by Tao-hu

เมื่อความแน่นอน เข้ามาในชีวิต

ที่วันนึงเราคิดว่าเขาจะอยู่กับเราไปเรื่อยๆ

แต่วันนี้ไม่ใช่ เขาอยู่ในระหว่างทางเลือกที่จะอยู่หรือจากไป

สิ่งที่เราเคยรับปาก แต่เรายังไม่เคยทำ

วันนี้เราได้พยายามทำตามที่เคยรับปาก

แต่ว่าเราก็ไม่อาจรู้ได้ว่าเขาจะรับรู้ได้หรือไม่

เพราะสมองของเขาไม่ได้ทำงานแล้ว แต่หัวใจยังคงเต้น...ชีพจรยังคงดำเนินไป

1 อาทิตย์กว่าๆที่เราต้องอยู่ที่รพ.จนมืดเพราะความเป็นห่วง

 

นั่งนึกย้อนดู....เรารับปากไรเขาไว้บ้าง

เราปฏิเสธไรไปบ้าง เราลืมใส่ใจเขาไปกี่ครั้งที่เขาต้องการใครสักคนเพียงเพราะเรายุ่ง

บางสิ่งที่เรามองข้ามไป แต่กลับมีค่าสำหรับบางคนมากมาย

กว่าเราจะนึกได้บางทีก็อาจะสายเกินไป

 

เรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่า...

เวรกรรมมีจริง  เพียงแต่ว่าเราจะรับรู้ได้หรือเปล่า

เพราะบางทีบุญเก่ายังคงมากพอที่จะทำให้กรรมเก่าถอยไป

เราจึงไม่อาจรับรู้ได้ในเรือ่งพวกนี้

 

ช่วงเวลาสำคัญของการจากไปคือไปอย่างสงบ

โดยควรอโหสิกรรมให้แก่ทุกๆคน

ดังนั้นเราปกติก็จงอโหสิกรรมให้กับเพื่อนร่วมโลก ณ ตอนนี้เลยเราจะได้หลุดพ้นจากอารมณ์

โดยไม่ต้องรอว่าวันนึงเราจะต้องไปเราค่อยปล่อยวาง จงปล่อยวางเสีย ณ ตอนนี้

รายละเอียด บางคนจดจำรายละเอียดเล็กๆน้อยๆได้หมด ในขณะที่เราบางก็ผ่านเลยไป

เพราะคิดว่าไม่สำคัญ แต่สิ่งนั้นกลับมีค่ามาก อย่าทำร้ายน้ำใจผู้อื่น กับสิ่งที่เราคิดว่าเล็กน้อย

 

กว่าจะคิดได้บางทีก็สายไปแล้วจริงๆ

ดังนั้นสิ่งใดที่เราทำได้แม้เพียงเล็กน้อยสำหรับบางคน ที่เราไม่เดือดร้อนมากทำไปเถอะคับ

เพราะบางทีเราอาจจะไม่ได้ทำแบบนั้นอีกเป็นครั้งที่สองเลยก็ได้

 

 และเราก็ยังคงเชื่อในเรื่องเวรกรรมมีจริง

เราปฏิบัติเช่นไร ผลของการกระทำก็จะกลับมาเช่นนั้นแต่เมอื่ไหร่เท่านั้นเอง

หลังจากที่ห่างหายจากกลิ่นไอธรรมชาติ 2ข้างทาง

ด้วยการเดินทางด้วยรถไฟได้เริ่มกลับมาอีกครั้ง ปลายทางที่เดิมในช่วงเทศกาลเดิมๆ

เพื่อนคนเดิมๆ ในสถาการณ์ใหม่ๆ และคนใหม่ๆที่แจมไปด้วย

ที่พักที่เดิม แต่ไม่ใช่ห้องเดิม

เพื่อนสถาบันเดิมที่ไม่ได้เจอมานานบ้างเจอกันเร็วๆนี้บ้าง

บรรยากาศที่ต่างไป แต่ความสนุกก็ยังคงมีอยู่

ปีหน้าคาดว่าเราจะเอาเทศกาลนี้ เป็นเทศกาบรวมคนเดิมๆที่พักที่เดิมห้องเดิมกันอีกครั้ง

 

 

ระยะทางที่ยาวนานในระหว่างทาง

ยิ่งปล่อยสายตาไปกับวิวข้างทาง สมองโลดแล่น

เดินทางลำพังชิวๆ แล้วเราก็หลุดพ้นพันธนาการอีกครั้ง

กลับมาด้วยความว่างเปล่า ที่ไม่ต้องการอะไรมากมาย

ปล่อยไปตามทาง หากเรากำหนดได้ เราก็ยังเลือกที่จะปล่อยไปตามกาลเวลาที่ควรจะดำเนินไป...

 

เรื่องของ A กับ B จากที่ A intersec B ตอนนี้ A union B แล้ว

แต่ก็ไม่รู้ว่าจะกลายเป็น A' หรือ B' เมื่อไหร่

เรื่องราวจากที่ไม่มากมาย

ตอนนี้กลับกลายว่าบางเรื่องจะทำให้ U-B  ออกไป

 

อารมณ์และเหตุผล ความเข้าใจ ไม่รู้ว่าวันไหนสัดส่วนเหล่านี้จะแปรปรวน

ให้อารมณ์มกว่าเหนือเหตุผล ส่วนเหตุผลที่อาจลงตัวในบางที

แต่ถ้าเผลอเราก็ผสมมันผิดได้

ต้องคอยดูแลเอาใจใส่ค่อยๆผสมลงไป เพื่อ..จะได้ออกมาอย่างสวยงาม

 

วันที่ฟ้าขมุกขมัวขอบใจนะที่เหมือนยืนอยู่ข้างๆ

แต่บางเรื่องราว เว้นที่ว่างกันเถอะเพื่อจะได้ไม่ผิดใจกันเพราะปัจจัยนอก

 

บางอย่างเราก็ต้องการเหตุผล แต่บางอย่างก้ไปปล่อยให้เป็นไปตามความรู้สึกก็คงดีว่าม๊ะ 

เรื่องราวกำลังเริ่มต้น....ก็ต้องรอดูกันต่อไป

ว่าพื้นที่เล็กๆดูสดใสในวันขมุกขมัวจะอีกนานแค่ไหน

 

 

วันนี้ฟ้าใส สบายใจ

เรื่องราวผ่านไป พบเจอคำตอบ

ที่สายลมพัดมาปลอบกระซิบเบาๆ

เรื่องราวเก่าๆให้นึกถึงความทรงจำดีๆ

 

ไม่นานฟ้าหม่น

ฟ้าฝนกระหน่ำไม่ขาดสาย

เหมือนดังต้องการละลายให้เธอหายไปจากควาทรงจำ

ความทรงจำที่เลือนลาง แต่ไม่ได้จางไป

แต่กลับมาพร้อมสายฝนเม็ดใหญ่ๆที่ช่มช่ำใจได้ทุกเวลา

 

- ------- -

ใกล้ หรือไกลออกไป

ไกลออกไปหรือยังเท่าเดิม

ทิ้งห่างรอการเติม

หรือรอให้รอยที่ต้องเติมจางหายไป

 - - - - - - - - - - -

 

มองย้อนผ่านไป

มองย้อนกลับมา

มองไปข้างหน้า

ตั้งตารอคอย..

- - - - - - - - - --

อีกไม่นาน 1 เดือน หรือ 2 เดือน..

ใกล้แล้วววววว ใกล้จะเป็นจริงแล้วววว

อีกนิดเดียว สู้ๆ จะได้หลุดพ้นสักที เย้ๆ

เรื่องดีใจมากมาย เรื่องท้อใจมากมี

แต่ก็มีเรื่องดีๆชนะทุกสิ่ง อุอุ 

 

#ช่วงนี้มีเรื่องดีๆเข้ามา และก็พร้อมกับบางเรื่องที่ทำให้ขุ่นใจพร้อมๆกัน

#รอบางอย่าง เพื่อการก้าวเดินไปว่าจะเลือกที่เดิน หรือเลือกที่จะหยุดอยู่ที่เดิม สิ่งนั้นแหละจะตัดสิน

#อะไรที่เป็นของเรา(สิ่งที่ควรได้)ก็คงจะเป็นของเรา ถ้าไม่ใช่ยังไงก็ไม่ใช่

#พอใจกับสิ่งที่ทำมากกว่าผลตอบแทนที่ได้เมื่อนั้นท่านก็จะมีความสุข

#เลือกคนให้เหมาะกับงาน หรือเหลือที่อยู่นานมากกว่างาน???

#เรื่องจริงไม่ว่าพูดไป แต่ใส่ไข่ข้าพเจ้าไม่ชอบ หรือคิดกันไปเอง....

#บางอย่างก็ไม่ต้องอธิบายเหตุผล เพราะถ้าคนไม่อยากจะยอมรับความจริง

#บางทีคนเราก็ชอบที่จะกดผู้อื่นให้ต่ำกว่า แต่ทำไปเพื่ออะไร.....

#อย่าฟังความข้างเดียว

#สิ่งที่เห็น บางทีก็ไม่ใช่ที่เราเห็น มันมีเหตุผลมากกว่านั้น

#บางคนชอบพูดกระทบ แต่อย่าลืมมีกฏข้อ1 แต่ถ้าเราไม่ได้ฟังเนี่ยเท่ากับว่าตัวเองหรือเปล่า???

#ไม่ช่วยงาน(ไม่มีน้ำใจ)กับการไม่อยากทำงานข้ามหน้าหรือก่าวก่ายงานคนอื่นบางทีก็ถูกมองเป็นเรื่องเดียวกันถ้าคนจะคิดแต่คนมักมองอย่างแรกมากกว่า

#การไม่พูดไม่ใช่ว่าลืม แต่จะจำว่าครั้งนี้เป็นอย่างนี้ ครั้งหน้าก็คงไม่ต่างกันแต่ท่องเบาๆในใจ  เตือนเอาไว้

#และบางทีเราก็จะหลุดพ้นถ้าเรามองทุกอย่างเป็นอากาศ

ทั้งหมดก็เพียงเสี้ยว..ของบทเรียนทางสังคมเท่านั้นเอง....

พอดีได้ดูเรื่อง Love & Fight จัดเป็น Japan tV

เปิดมาไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่

แต่พอดูไปก็สนุกดีเลยดูรวดเดียวจบ 10 ตอน

เรื่องเกี่ยวกับสามสาว ที่บังเอิญโชคร้ายมีเรื่องทุกข์ใจในวันคริสมาสต์

เลยไป drink จนสลบไปเลยไปเจอกันในห้องขัง

 

คนนึงเพิ่งเลิกกับสามี และต้องการหางาน ดูน่ารักและเป็นสาวมั่นพอดู

อีกคนเป็นทนายความ ที่มีมาดสุขุม

อีกคนเป็นพนักงานบริษัท ที่ดูจะก๊งๆ

และสาวมีอายุอีกคนที่ทำงานเกี่ยวกับชีวิทยา ด้านพฤติกรรมสัตว์ ซึ่งแยกกันอยู่จากสามี

 

และสาวที่หางานก็ได้ขอร้องเพื่อนเก่าให้ช่วยงานให้

สรุปว่าทำงานที่ทำงานเดียวกันดับเพื่อนสนิทผู้ชายตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย

โดยทำในตำแหน่งนักเขียน ซึ่งต้องไปติดต่อกับสาวผู้มีอายุในการหาหัวข้อเขียน

และเรียนรู้เทียบเคียงกับพฤติกรรมของสัตว์

ดังนั้นจึงทำให้สาวทั้ง 4 คนได้รู้จักกัน

เรื่องราวดำเนินไปด้วยหัวข้อเรืองสาวนักเขียน

ต้องหาหัวข้อและค้นคว้าข้อมูลเพื่อเขียน

ด้วยเรื่องเหล่านี้ทำให้เธอตอ้งการคำตอบ

ไม่ว่าจะจากตัวเธอเองหรือเพื่อนของเธอ

เรื่องราวเลยเกิดขึ้น และดำเนินไป และจบได้ค่อนข้างลงตัว แบบลุ้นๆ

สนุกในบุคลิกของความแตกต่าง และก็ลุ้นๆ ในการค้นหาคำตอบของตัวละคร

---

Title : Koi wa Tatakai!

Also known as: Love is a Battlefield / Love and Fight / Love & Fight / Love is a Fight

Synopsis

A comedy featuring three single women working hard in a big city and one love counselor who gives them glimpse of their true feelings toward love, marriage, relationship, and ultimate happiness. The game of “love” begins with a gong!!

Takamori Hanako (Honjou Manami) is a freelance writer who just got divorced. One night, she becomes hopelessly drunk, and is taken to the police department’s shelter for drunks. There, she meets two other drunks like her: Kamiya Kyoko (Sakai Maki), a lawyer, and Kinoshita Yukari (Hosho Mai), an office worker. Despite differences in age and profession, the three quickly become friends as fellow drunks who had to embrace Christmas Eve in a miserable state. Although working in fashionable urban offices, these women actually are involved in love affairs that are far from being "cool." They are not too happy with their careers, either. The drama shows how, through the course of agonizing over their relationships with men and work, the three women gradually grow tougher. They are joined by Usami Kiriko (Muroi Shigeru), an ethologist and part-time love counselor, to find out what they really, truly feel in the bottom of their hearts. What are the outcomes of their unmarried lives? And where will they find their true happiness? TV Asahi

Cast

• Honjou Manami as Takamori Hanako Hosho Mai as Kinoshita Yukari
• Sakai Maki as Kamiya Kyoko              Muroi Shigeru as Usami Kiriko
• Matsuoka Mitsuru                              Ihara Tsuyoshi
• Oura Ryuichi                                     Ichige Yoshie
• Jimbo Satoshi (ep1)                          Kyo Nobuo
• Suga Takamasa                                Matsuda Satoshi
• Tanabe Seiichi (ep10)

----

 จากเรื่องนี้ดูจบก็ได้ความกล้าขึ้นมาทันที

กล้าที่เราจะทำอะไรนอกจากตัวเองแล้ว ก็เพื่อคนที่เรารัก (อันนี้ไม่มีข้ามไปๆ)

ควรที่จะซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง

และคำตอบบางทีกว่าจะค้นเจอสุดท้ายคือคนที่อยู่ข้างๆเรา

สิ่งที่ดูอบอุ่น และต้องการ (ในอุดมคติ)บางทีก็ไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

เพียงเพราะคำสั้นๆงายๆคำเดียวจึงทำให้อาจมองข้ามสิ่งตรงนี้ไป

จนเกือบลืมมองคนๆที่อยู่ข้างๆช่วยเหลือเราตลอดเวลา

และหากพยายามไปด้วยกันไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็มีความสุขได้ล่ะมั้ง หาดูได้จากเวบ

http://jtv-drama.net/bt/completed.html

และ download ได้ที่ 

love_and_fight_dvd_ep01-10_final_[jtv].avi

 

หนังนึงเรื่องที่คนนึงประทับใจ แต่อาจจะไม่ใช่เรืองที่หลายๆคนประทับใจก็ได้

 

อารมณ์ 1 เหนื่อยคับ เหนื่อยกับการเอาแต่ใจของคน และ....ไม่ขอกล่าวถึง แต่ซึ้งน้ำใจ(ประชด)

อารมณ์ 2 เรื่องขำ ๆ ก็มีเข้ามาบ้าง เพียงไม่กี่นาทีในหนึ่งวัน แต่ก็ทำให้รู้ว่าวันนี้ดูสดใสเล็กน้อย

อารมณ์ 3 ไปอบรมมาแม้มาเข้าได้แค่ช่วงบ่าย แต่ก็ได้ความรู็ในระดับนึง

              อย่างน้อยก็เข้าใจสัจธรรมของคน งาน-นิสัยคน ก้าวหน้าก้าวหลังก็อยู่ตรงนี้เหมือนกัน

อารมณ์ 4 ถ้าผิดจริงก็จะบอกผิด แต่อย่าเอาเหตุผลที่ไม่เข้าท่ามาใส่ให้ ไม่ชอบ

อารมณ์ 5 ความต้องการที่เหนือกว่า แต่หารู้ไม่ว่าเราพร้อมที่ทิ้งได้ทุกอย่าง ถ้าเราไม่สบอารมณ์

อารมณ์ 6 เรื่องความเพิกเฉยของคนในชุดยูนิฟอร์มขาว แต่จิตใจดำ น่าเบื่อ ทำงานเพื่อใช้ทุน??

               หรือด้วยเต็มใจ           

อารมณ์ 7 เพราะเหนื่อยเลย Negative หรือเปล่า เรื่องจริงแย่มากๆ นิสัยที่ได้สัมผัสวันนี้ แต่ไม่ขอกล่าวถึง

               พยายามคิดว่าเราคงเหนื่อยเกินไป แต่ก็อดไม่ได้ที่จะระบายออกมา กับนิสัยคน

 

เรื่องดีๆที่มีเข้ามา แต่เรื่องแย่ๆที่เจอมากกว่า ก็ไม่ไหวแล้วคับวันนี้ มองโลกแง่ดีไม่ออกแล้ว

(หรอกตัวเองด้วยการมองโลกแง่ดีไม่ไหวแล้ว)

 

ณ ตอนนี้ยังค้นหาคำตอบไม่เจอ
ไม่รู้ว่าเธอ ที่ข้าพเจ้าต้องการคือเธอมั้ย
เธอที่ไม่เคยได้รู้ และไม่มีทางได้รู้
เรื่องราวที่ข้าพเจ้าได้เก็บไว้

เพราะมิตรภาพของเรามั่นคงกว่าที่จะล้ำเส้น
ด้วยความรู้สึกของข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าจึงได้ปล่อยไป

เพราะข้าพเจ้าไม่อาจรู้คนในใจของท่านตอนนี้คือใคร
จะเป็นใกล้ตัวข้าพเจ้าหรือไม่
บางทีอาจจะใช่ หรือบางทีอาจจะไม่ใช่
ข้าพเจ้าอยากมองโลกในแง่ดี
และบางทีข้าพเจ้าก็อยากจะมองโลกใแง่ร้าย
แต่สุดท้าย ข้าพเจ้าจะมองโลกในแง่ดี
เพื่อให้ทุกอย่างดี ขึ้น
เพื่อข้าพเจ้าจะได้หลุดพ้นออกมา
และนั้นคงเป็นเวลาที่ข้าพเจ้าต้องผ่านมันไป.......ณ ตอนนี้

รูป Totoro อีกแล้วล่ะ ชอบในความน่ารักของ Totoroล่ะ

 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

วันนี้เป็นวันที่ดีอีกหนึ่งวัน

วันที่..จริงๆก็เหมือนทุกๆวันล่ะ

แต่วันนี้ชัดเจนและน่าประทับใจ

กับการช่วยเหลือของรุ่นน้องที่ลุ้นให้ข้าพเจ้าผ่านจุดนี้ไปได้สักที

 

การรอคอยที่ยาวนาน

ความช่วยเหลือและกำลังใจทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น

เป็นความรู้สึกดีๆระหว่างกันและกัน

ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องและพองเพื่อนข้าพเจ้า

ณ ตอนนี้กำลังจะก้าวผ่านไป

การตรวจแก้กำลังดำเนินไป

อีกไม่นานการสอบจะเริ่มต้น....

ตอนนี้...รอคอย.....

 

การรอคอยที่ รอคอยไปพร้อมๆกับ...

รอคอยเพื่อเจอใครบางคน

ที่คนๆนั้นจะมายืนอยู่ข้างๆข้าพเจ้าเวลาที่ต้องการ

และในเวลาที่ต้องผ่านทางบางอย่างข้างหน้าด้วยกัน

 

ทางเส้นนึงที่กำลังจะสิ้นสุด กำลังจะเดินสวนทางกับอีกทางที่จะเริ่มต้นขึ้น

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ แต่ก็จะหวังอย่างนั้น ว่าสักวัน เราจะเจอ...

 

อีกทางที่ขนานกันไป คิดว่ากำลังไปได้ดี

แต่ก็ไม่รู้ว่าจะดีแบบนี้อีกนานแค่ไหน

ไม่คาดหวังแต่ทำในสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องทำให้เต็มที่

ก็คงจะทำให้เราไม่เสียใจเมอื่มันผ่านไปล่ะมั้ง

 

- - - - - - - - -

 

ขอพื้นที่เล็กๆ ไปเป็นเด็กอีกครั้ง.....